Lonely Thoughts – 111

ഏകാന്ത ചിന്തകൾ - 268

നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ ദുഃഖം ജനിച്ചാൽ,

എത്ര പ്രാർത്ഥിച്ചാലും മായാത്ത വേവൽ.

ദാനം നൽകിയാലും, പുണ്യം ചൊരിഞ്ഞാലും,

മറ്റൊരാളുടെ വേദന മാഞ്ഞുപോകുകയില്ല.

പക്ഷേ, നാം വിതച്ചൊരു ചെറു പുഞ്ചിരി,

ആയിരം പ്രാർത്ഥനകൾക്കുമപ്പുറം മഹിമ.

ചിരി വിരിയുമ്പോൾ, ദീപം തെളിയുമ്പോൾ,

ദുഃഖത്തിന്റെ നിഴൽ മാറിപ്പോകും പോലെ.

ഒരാളുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം തെളിയുമ്പോൾ,

ആയിരം പൂജകളെക്കാൾ ശുദ്ധമായൊരു നേർച്ച.

ജീ ആർ കവിയൂർ

10 09 2025

( കാനഡ , ടൊറൻ്റോ)

Lonely Thoughts – 111

If sorrow is born from the weight of our deeds,

No prayer can soften the ache it breeds.

Charity offered, though noble in name,

Cannot erase another’s hidden pain.

Yet a single smile sparked by gentle care,

Holds more than temples and candles bear.

A laugh we awaken, a light we ignite,

Turns shadows of grief into rivers of bright.

Kindness that blossoms in someone’s face,

Outshines all rituals, surpasses grace.

For joy we give is a timeless art,

A silent blessing from heart to heart.

GR kaviyoor 

10 09 2025

(Canada ,Toronto)